Het ‘andere’ olifantje

olifant

Vandaag heb ik behoorlijke tijd een kudde olifanten geobserveerd.
Het waren er zeker 15, waaronder meerdere vrouwtjes en meerdere baby olifantjes variërend van piepklein tot pubers en adolescenten. In de groep viel mijn oog op 1 olifantje dat anders was. Een van de kleinere, die voortdurend door een volwassene bij de groep werd gedreven, maar daarna weer afdwaalde.

Het olifantje was met zijn aandacht gericht op wat er zich buiten de groep afspeelde. Stond niet middenin de kudde, zoals de andere kinderen, maar liep er voortdurend omheen, de omgeving verkennend. Het bleef, toen de rest al wegliep, nog een hele tijd in de waterpoel staan spelen. Probeerde contact te maken met de neushoorns die ook aan het drinken waren en bleef naar het jonge neushoorntje staan staren, af en toe toenadering zoekend. Het was voor de volwassen neushoorns blijkbaar vreemd, want die schrokken eerst en reageerden daarna verdedigend, totdat er weer een grote olifant kwam om het olifantje op te halen.

Ik moest ervan glimlachen omdat ik mezelf herken in dit olifantje. Al sinds mijn puberteit had ik het gevoel dat ik de wereld in wilde, dat er meer was dan mijn bekende omgeving. Ook ik maak graag contact met mensen buiten mijn eigen kring. Ik ben nieuwsgierig naar hun leven, leer ervan en pik eruit mee wat ik kan toepassen in mijn eigen leven. De band met mijn familie is sterk, we take care of each other, maar ik heb de neiging om verder te onderzoeken en exploreren, mijn omgeving groter te maken. Ik voel me dan meer léven.

Stel je voor dat het olifantje zijn hele leven binnen zijn bekende kudde zou blijven … Dan was het leven erg voorspelbaar en veilig: eten, badderen in de waterpoel, rusten, eten, op zoek naar nieuw water, af en toe toekijken hoe de volwassen olifanten een dreiging afweren.
Het zou ook een heleboel andere dingen missen: zijn nieuwe vriendje de neushoorn, die ook nieuwsgierig wordt en steeds dichterbij komt. De andere kleine dieren aan de rand van de waterpoel zoals het haasje en de jakhals, die dichterbij durven komen zolang de grote olifanten hen niet opmerken. Of de manier waarop neushoorns badderen: zij hebben geen slurf dus moeten het water helemaal in gaan om af te koelen. Het olifantje leert de wereld te bekijken vanaf een ander perspectief en ziet dat er nog veel meer is, buiten het leven in de kudde.

Zittend bij die waterpoel realiseer ik me dat dit is wat ik doe als coach! Ik maak mensen bewust dat hun waarheid en manier van naar de wereld kijken slechts een van de waarheden is. Dat er meer bestaat. Dat je een keuze hebt om verder te kijken dan wat jij dacht dat je grenzen waren. Dat er daarbuiten heel veel moois te ontdekken valt!
Zodat je durft te zijn als het olifantje: nieuwsgierig, onbevangen, spontaan je instinct volgen zonder bang te zijn wat er mis zou kunnen gaan. Wellicht levert het je nieuwe contacten of vaardigheden op, maar het verrijkt in elk geval je leven!

18 november organiseer ik een hele dag waarop jij weer in contact komt met je intuïtie, ofwel het olifantje in jou. Om te luisteren wat het je te zeggen heeft, wat jij diep van binnen écht belangrijk vind en wil doen. Natuurlijk besteden we ook aandacht aan hoe je dit kunt integreren in je dagelijks leven. Wordt jij stiekem heel enthousiast en ben je benieuwd naar jouw olifantje? Check het event op facebook voor meer informatie! https://www.facebook.com/events/1304767266326330/

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *