Hoe mijn workation een les werd in ontvangen en luisteren

workation

Op workation gaan…

Dit stond afgelopen jaar hoog op mijn lijstje met jaardoelen. Later zal ik meer met je delen over het systeem dat ik gebruik om mijn doelen en dromen te realiseren en hoe mijn jaarplanning werkt. Voor nu neem ik je mee in het verhaal waarom ik op workation wilde en wat het me heeft opgeleverd. En ik kan je vertellen: dat is heel wat anders dan ik vooraf had gedacht!

Ik neem je even mee naar een jaar geleden, november 2018: ik was net terug van een reis door Afrika met mijn moeder en ik voelde me terug in Nederland niet op mijn plek. Ik wilde hier niet zijn. Ik wilde terug naar Afrika. Ik irriteerde me aan deze maatschappij. Ik had het gevoel hier niet thuis te horen. Ik nam me voor om te gaan zoeken naar een manier waarop ik meer kon reizen. Vaker in Afrika kon zijn. Reizen en werken kon combineren, zodat ik niet meer afhankelijk zou zijn van 25 vakantiedagen per jaar waarin het allemaal moet gebeuren. En dus stelde ik mezelf het doel dat ik in 2019 mee wilde op een workation, om aan dit doel te werken. Maar ook om te ervaren hoe het is om in het buitenland met mijn business bezig te zijn. En om te zien hoe anderen dit doen. Ik schreef me in voor de workation van Meetings in the sun. In oktober 2019 zou ik naar Marrakech gaan!

A goal is just a dream, until you take action!

Ondertussen belandde ik in Nederland toch weer in mijn ‘normale’ ritme. Ik accepteerde weer dat wij hier nou eenmaal haast hebben. Dat de natuur iets is wat je opzoekt op zondagmiddag, als je daar dan tenminste tijd voor hebt. En mijn Afrika droom stond uitgeschreven in mijn journal, maar raakte steeds verder naar de achtergrond. Elke keer als ik er weer over nadacht voelde ik dat vuurtje. Maar tegelijkertijd blokkeerde ik mezelf doordat ik geen grote beslissingen durfde te nemen en niet zag hoe ik dat grote doel zou kunnen bereiken. En dus werkte ik zo hard mogelijk door. Bouwde ik aan een business hier in Nederland, want tja…. dit is nou eenmaal de huidige situatie en zolang ik hier ben, moet ik dan ook maar hier het beste ervan maken… (vertelde ik mezelf)…

Tegen de tijd dat het dan eindelijk zo ver was, oktober naderde en de workation kwam steeds dichterbij, stond ik op het randje van opgeven. Mijn bedrijf stroomde niet. Ik heb nog nooit zoveel geïnvesteerd en gewerkt als afgelopen jaar en het had weinig tot geen resultaat. Ja, ik heb een aantal toffe dingen gedaan. Ik heb een carddeck uitgebracht met coachkaarten. En in mei gaf ik mijn eerste retreat in Toscane. Maar het voelde als losse flodders. En de flow ontbrak, ik voelde aan alles dat het niet klopte en dat zag ik ook terug in de cijfers.

What keeps you stuck, are the stories you tell yourself

Ik ging naar Marokko met de intentie om daar van de business coaches te leren hoe het wel moest. De harde werker in mij had zich ervan overtuigd dat als ik goed zou luisteren en kijken naar een succesvol voorbeeld, ik het dan ook zou moeten kunnen. En stiekem voelde ik het enthousiasme om weer in Afrika te zijn. Ik hoopte dat het continent mij weer in connectie zou brengen met mijn hogere doel. En ik kan je vertellen: dat is gebeurd, maar totaal niet op de manier hoe ik het had verwacht!

Bij aankomst voelde ik me direct weer fijn. De warmte, de chaos, de kleuren en geuren… Ik zak daardoor meer uit mijn hoofd en in mijn lijf. En dat betekent dus ook: een betere connectie met mijn gevoel en mijn intuïtie! Achteraf vind ik het dan ook niet zo gek, dat ik al in het eerste introductie rondje brak en moest huilen, omdat ik al pratende weer voelde wat mijn diepste drijfveer is in dit leven en hoeveel lading hier nog op ligt voor mij.

De dood van mijn vader en mijn burn-out zo’n vijf jaar geleden hebben mij tot in mijn kern veranderd. Ik dacht dat ik dit wel verwerkt had, maar blijkbaar leven de bijbehorende emoties nog steeds voort in mij. Wat ik wel heel mooi vond om te merken, is dat ik dit gewoon kon laten gebeuren. Ik moest huilen en ik had er geen oordeel over. Ik was totaal niet bezig met wat de groep hiervan zou vinden. Ik durfde mezelf te laten zien in alles wat ik was op dat moment. Ik kreeg achteraf van de groep te horen dat ze het zo mooi vonden dat ik me zo kwetsbaar op durfde te stellen, maar voor mij was dat eigenlijk heel normaal. Het resultaat van 5 jaar inner work en werken aan mijn persoonlijke groei.

Signs are everywhere, as long as you’re open to see them

Eigenlijk is de rest van de workation vanaf dat moment een grote aaneenschakeling geweest van inzichten, kwartjes die vielen, re-connecten met mijn inner knowing en steeds helderder voelen, weten en voor me zien wat ik mag gaan doen in de toekomst. Het begon met een meditatie van Elke, van Inner Doorway, waarin ik heel duidelijk een beeld door kreeg. De coaching van David, van Twelve Waves, bevestigde weer opnieuw waarom het tot nu toe in Nederland niet stroomde. Omdat mijn missie in Afrika ligt, natuurlijk! In gesprek met Alex, van Meetings in the sun, kon ik die Afrika missie zo concreet maken dat ik nu precies weet hoe ik het voor me zie en wat ik wil gaan neerzetten.

En de rest van week ontving ik het ene teken na het andere, waarmee het Universum me vertelde dat dit klopt. Ik ben niet super bijgelovig en vroeger vond ik die types die het constant over dubbele getallen en synchroniciteit hebben best wel vervelend. Maar hier kon ik niet omheen! Elke dag opnieuw gebeurden er dingen die gewoon geen toeval kunnen zijn. Ik heb ze met open armen ontvangen.

Weer zo’n verandering die ik bij mezelf bespeur: door het doen van mijn inner work, kan ik nu beter loslaten wie ik dacht dat ik was. En heb ik me leren openstellen voor nieuwe zienswijzes. Ik oordeel minder over mezelf en anderen. En ik ben dan ook oprecht dankbaar voor al deze tekenen op mijn pad, omdat ik nu mag ervaren dat er wegwijzers zijn en dat ik het niet alleen hoef te doen. Wat een verrijking!

Everything you need is already inside you, my dear

Ik dacht dus voor de workation dat ik zou gaan leren hoe ik met nog harder werken mijn doel kon bereiken. Ik heb echter geleerd om te luisteren naar wat ik diep van binnen al wist. Om daarop te vertrouwen en me open te stellen voor het onverwachte. Mijn ‘werk’ dat ik te doen heb, zit van binnen. Namelijk in het blijven voeden van mijn passie en mijn droom. In het durven volgen van de signs. In het durven loslaten van het oude en het bekende. Eigenlijk alles waar ik mijn eigen coachees bij help in een coachtraject. Hoe bizar… of eigenlijk hoe obvious!

Wat ik mijn klanten dagelijks leer en waar ik als coach ook echt rete goed in ben, mag ik nu ook voor mezelf gaan doen. En dat klopt weer met wat ik dit hele jaar al communiceer: elke coach heeft zelf ook een coach nodig. We zijn nooit klaar met onze ont-wikkeling.

Voor november heb ik nog 3 plekjes vrij voor 1 op 1 coaching. Struggle jij ergens mee? Flowt het niet? Ben je het gevoel even kwijt? In mijn coaching ga je met mijn hulp naar binnen kijken om te ontdekken wat daar nog ligt aan inner work en welk vuurtje er daaronder gloeit. Je bent welkom! Neem gerust contact op voor een vrijblijvende kennismaking.

In mijn volgende blog zal ik meer inhoudelijk ingaan op de learnings van de workation en hoe het is verder gegaan na thuiskomst in Nederland. Stay tuned! Wil je niets missen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief door naar beneden te scrollen op de homepage.

Met dank aan Sandra Keus, voor de mooie foto en aan alle coaches en deelnemers van de workation, voor jullie bijdrage aan mijn proces!

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *